Rozdział IV

Reszta mojej pierwszej lekcji eliksirów minęła spokojnie. Severus nawet nie patrzył w naszą stronę. Ale przecież nie miałem mu się co dziwić..z każdej strony klasy od tego nieszczęsnego incydentu zaczęły dobiegać cichutkie chichoty. Byłem pewien, że wszyscy naśmiewają się cicho z biednego Ślizgona. Nie chcąc o tym myśleć skupiłem się na swoim wywarze, który powoli nabierał właściwego koloru. Może jednak jest jeszcze dla mnie nadzieja? Gdy tylko skończyły się eliksiry z ulgą odłożyłem swój kociołek. Ciecz w nim zaczęła dziwnie bulgotać więc rozejrzałem się trochę nerwowo i odsunąłem kociołek nieco dalej od siebie z nadzieją, że profesor Slughorn się tym później zajmie.
- Nienawidzę eliksirów - Syriusz właśnie odłożył swój kociołek i wsadził ręce do kieszeni. Najwyraźniej nie zauważył dziwnej anomalii wewnątrz mojego kociołka - Co interesującego jest w mieszaniu ze sobą różnych paskudztw?
- Oj tam. Mamy trochę frajdy ze Smarkiem więc nie ma powodów do narzekań~ - James zaśmiał się i poczochrał czarnowłosego po głowie.
- Oho. Idzie tutaj Twoja luba - Syriusz przygładził rozczochrany czubek włosów rękoma po czym złapał mnie za przedramię - To my się grzecznie usuniemy w bok~
W tej chwili zostałem pociągnięty kilka sporych kroków w tył. Peter podreptał za nami.
- No nie zostawiajcie mnie tak! - brunet już chciał do nas dołączyć, ale zatrzymał g stanowczy, dziewczęcy głos wypowiadający jego imię wraz z nazwiskiem.
- Co to miało znaczyć?! - niższa od Jamesa o głowę Gryfonka z ogniście czerwonymi włosami i zielonymi oczyma stanęła na przeciwko mojego przyjaciela podpierając ręce na barkach. Miała zdeterminowany i poirytowany wyraz twarzy, który podkreślało miarowe tupanie jedną nogą. Mimo tego w jaki sposób dziewczyna się teraz prezentowała musiałem przyznać, że miała raczej miły wygląd. Ale może odnosiłem takie wrażenie dlatego, że jej nie znałem. Po dziewczynach nigdy nic nie wiadomo, a już zwłaszcza po tych ładnych. No tak...ta czerwonowłosa Gryfonka spodobała mi się od razu.
- Oh daj spokój Lily...przecież nie zrobiłem nic takiego.poza tym... - James starał się jakoś wytłumaczyć, a robił w to bardzo nerwowo i niepewny sposób. Nawet nie zdołał dokończyć bo Lily się mu wtrąciła.
- Nic takiego?! Zrobiłeś z niego pośmiewisko! I to po raz kolejny...nawet już nie wiem, który! - była naprawdę zła. Mierzyła Jamesa piorunującym i niemal morderczym wzrokiem - Nie mam pojęcia czym on Ci zawinił. Maltretujesz go już od ponad trzech lat i widzę, że nadal nie dorosłeś do tego by przestać!
- On sam się prosi~ - Syriusz nie wytrzymał, w jego głosie i uśmiechu widać było, że przez cały ten czas ledwo był w stanie powstrzymać się przed wtrąceniem.
- Ty jesteś jeszcze gorszy! - teraz spojrzała w stronę Syriusza, a co za tym szło także i moją. Zobaczyłem dokładnie jej żywe zielone tęczówki miotające w tej chwili pioruny. Chyba tylko świadomość, że te oczy nie patrzą na mnie sprawiła, że nie zadrżałem. Ta dziewczyna naprawdę była wkurzona - Z was trzech chyba tylko Peter zachowuje się normalnie o ile normalnym można nazwać zadawanie się z wami!
Peter zmarszczył delikatnie brwi i skrzyżował ręce. W tej chwili wyglądał na o wiele bardziej odważnego niż był w rzeczywistości, ale to tylko pozory. W końcu nie odezwał się ani słowem.
- Dobrze, dobrze. Bronisz tego swojego Smarkeruska to sobie go broń, ale łaskawie przestań krzyczeć bo mnie boli już od tego głowa...~ - czarnowłosy złapał się teatralnie za głowę i udał zbolałą minę.
- Jesteście niedojrzałymi dzieciakami i do tego kretynami! - tupnęła nogą najwyraźniej osiągając szczyt swojej irytacji. Rzuciła jeszcze jedno spojrzenie Jamesowi, który aż spuścił głowę z dziwnym wyrazem twarzy i odeszła godnym krokiem w stronę czekającego na nią Ślizgona.
- Pff! Wredna baba. Nie wiem co Ci się w niej podoba - Syriusz podszedł do Jamesa i poklepał go po ramieniu. Brunet nic mu na to nie odpowiedział.
- Ładna jest... - powiedziałem to cicho patrząc za Lily aż zniknęła razem z Severusem za drzwiami sali. Chyba usłyszał mnie tylko Peter bo spojrzał na mnie z delikatnym uśmiechem.
- Też tak sądzę. Ale charakterek ma okropny. Przynajmniej w takich chwilach.. - niski chłopiec spojrzał na stół nauczyciela. Profesor Slughorn zdawał się wstrząśnięty całą tą sytuacją i wolał się nie odzywać...albo po prostu nie wiedział co ma powiedzieć.
- Chodźmy stąd - James ruszył pewnie w kierunku wyjścia i to przesądziło sprawę. Wszyscy wyszliśmy na korytarz.



Później mieliśmy lekcję zielarstwa z Puchonami. Podano nam czyrakobulwy, najohydniejsze rośliny jakie w życiu widziałem. Przypominały bardziej wielkiego bezgłowego ślimaka albo wystającą z ziemi grubą mackę 'ozdobioną' wielkimi brodawkami. Na domiar złego brodawki te wypełnione były żółtym płynem, jak się okazało: ropą. Szalę goryczy przelał fakt, że mieliśmy zdobywać tę ropę. Przynajmniej dostaliśmy rękawiczki, a żółty płyn okazał się nie mieć okropnego zapachu. Zabraliśmy się więc do roboty. Mi szło całkiem dobrze. Jamesowi i Syriuszowi też, ale Peter źle zrobił dziurkę w brodawce i całą twarz miał brudną z ropy. O mało co się nie porzygał i w sumie jestem zdumiony faktem, że jakoś zdołał znieść to z godnością.
- Co ona widzi w tym Smarku! - w końcu James poruszył temat, którego się obawiałem. dlaczego obawiałem? A dlatego, że Lily się mu podobała i było to wyraźnie widać. Nawet jeśli brunet nie zamierzał się przyznawać.
- Nie wiem..może zna go z dzieciństwa? Przecież wsiadali razem do pociągu - Syriusz mówiąc to był skupiony na celowaniu macką w jakiegoś ucznia.
- No tak. ale to było kiedyś, a teraz jest w Hogwarcie i ma pełno o wiele przystojniejszych i normalniejszych mężczyzn do wyboru.
- Na przykład ciebie, tak~? - w tym momencie czarnowłosy wystrzelił ropą w jednego z Puchonów i wyszczerzył się dumny ze swego czynu. James trochę si zarumienił.
- A no chociażby...przecież to nawet Peter jest o wiele bardziej atrakcyjny niż Severus!
- Hmmm....czy ja wiem...
- Ej! To nie jest zabawne!
Po chwili wszyscy wybuchliśmy śmiechem zapominając całkowicie o tym co działo się na eliksirach i skupiliśmy się na rozmowie o zaletach i wadach Petera. Wad było o wiele więcej, ale dla tak zabawnych reakcji małego blondynka było warto wysilić swoje mózgownice na oraz to dziwniejsze określenia.



Lekcje skończyły się szybciej niż się tego spodziewałem. Podczas powrotu z zielarstwa już nie tylko Peter cały był z żółtej ropy, ale także i my oraz wielu innych uczniów, którzy mimowolnie zostali wplątani w naszą małą bitwę. Nauczycielka uspokajała nas przez dwadzieścia minut aż w końcu wypuściła wszystkich wolno z lekcji. Tym oto sposobem wynagrodziliśmy rówieśnikom brudne włosy i ubrania.
- Trzeba to będzie kiedyś powtórzyć! Ale w jakiś bardziej atrakcyjny sposób. Może zrobimy z tego nowy rodzaj sportu? - Syriusz był bardzo ożywiony, lubił takie wygłupy. zwłaszcza te, które wkurzały nauczycieli
.- Na pewno byłoby z tym mnóstwo zabawy, ale pamiętaj, że ropa czyrakobulwy jest lekarstwem na trądzik. wątpię by chciano ją marnować - musiałem dodać coś od siebie. Fajnie było, ale nie ma co przesadzać.
- Tym lepiej! Pomyśl jacy teraz będziemy idealni~!
- Zwłaszcza Peter - James niby to od niechcenia się wtrącił, ale zaraz wszyscy, nawet Peter się zaśmialiśmy.
- Chodźmy się lepiej wykapać - popatrzyłem na swoich przyjaciół i wszyscy razem udaliśmy się do łazienek.
Po drodze minęliśmy Severusa, który siedział razem z Lily pod drzewem. Uśmiechał się...naprawdę się uśmiechał...Nie wiedziałem czemu to mnie tak zdziwiło. Przecież każdy człowiek się uśmiecha? Ale w tym Ślizgonie coś było. On coś ukrywał i to coś było dla niego bardzo bolesne. Wręcz machinalnie sam się uśmiechnąłem na ich widok i przyspieszyłem kroku bo tamci zdążyli mi już zniknąć z oczu.